Pers

Over NINE LIVES

(klik op de titel/link om het volledig artikel te lezen)

Rootstime (31/08/2016)

…”Kijk, we gaan hier niet flauw doen: ik draai ongeveer drie decennia mee in het gild der muziekscribenten en ik krijg dus best wel wat dingen ter recensie toegeschoven. Veelal komen die van over de Grote of de Kleine Plas, of een enkele keer ook van bij de Noorderburen. Zeer uitzonderlijk zijn de dingen, die in het grensgebied tussen pop en Americana vertoeven. Op zich is dus de release van een CD als deze al “een gebeurtenis”. Dat mag wel eens benadrukt worden, maar het zegt natuurlijk niks over de kwaliteit van wat je te horen krijgt. Wel, laat ik meteen de grote uitspraken bovenhalen: dit is een TOPPLAAT!”… (Dani Heyvaert)

daMusic (14/09/2016)

…”Vier jaar later staat ze er terug, helemaal klaar om de poorten naar de grotere podia open te beuken. Daarbij wordt ze dit keer geruggensteund door Wigbert als producer. Je voelt snel dat die twee een goeie tandem vormden om de Vlaamse Americana van Katy Too in een mooi, muzikaal jasje te steken.

De plaat trapt af met twee prima popdeuntjes. Opener No Angel (waar dan wel niet Wigbert, maar Wouter Berlaen achter de knoppen zat) en When You’re Gone (Nothing Really Matters) kunnen dienen als instant schoolvoorbeeld voor leerlingen aan de Limburgse pop- en rockhogeschool, die een masterclass songschrijven volgen: ze zijn rijk geschakeerd en ze beschikken vooral over een refrein dat al van bij de eerste luisterbeurt blijft hangen. Puur singlemateriaal.”… (Bjorn Borgt)

de Standaard  (10/08/2016 ; vpb)

“Leen De Haes vroeg voor haar tweede album de hulp van producer Wigbert Van Lierde, en kreeg een stel goeie muzikanten achter zich. Dat mag ook wel, want De Haes, die opereert als Katy Too, maakt muziek die zweemt naar country, folk en pop. Je denkt aan Michelle Shocked en Suzanne Vega: het subtiele orgeltje, het fijne gitaarspel en de veegjes op het drumstel dienen die traditie, die hier verfijnd gebracht wordt. Maar het draait ook en bovenal om De Haes’ teksten. Ze zingt over relaties, met de grootstad en met een partner, en vertolkt een eigentijdse tweestrijd tussen aanhankelijk en onafhankelijk zijn. Het vergt enig geduld om doorheen de lichte, wat voorspelbare aanpak te zien dat Katy Too niet streeft naar de grootste originaliteit, maar naar een directe communicatie met de luisteraar. In de meest melancholische songs, zoals ‘Nine lives’, lukt dat goed.”

Folkcorner Den Appel

…”Ze is begiftigd met een warme, aangename en soepele stem, die overtuigt in swingende rocksongs zowel als in breekbare ballads. Ze kan er verfijnd uitdrukking mee geven aan een hele scala aan grote en kleine emoties…” (Antoine Légat)

Dag Allemaal (9/08/2016)

“Vier jaar na haar knappe debuut ‘Quest for Honey’ is Katy Too, alias Leen De Haes, terug met een cd. Zeer bijzonder zijn Katy’s teksten, waarin ze niet alleen haar omgeving, maar ook zichzelf op de korrel neemt. Bij momenten klinkt ze lekker stevig, maar vaak ook erg breekbaar en ingetogen. Een sterke cd.”

www.newfolksounds.nl (13/01/2017)

“… Katy Too zingt de ene keer ontspannen en verleidelijk, en de andere keer stevig met een rauw randje. Maar steeds volstrekt geloofwaardig. Flarden rock, americana, country en singer-songwriter passeren mijn oren. Ze zijn gespitst…”

www.rootsville.eu

“… een album dat hoge ogen zou kunnen scheren in de Americana charts van over het water …”
“… het betere Americana werk waarbij deze pareltjes best wel van andere bejubelde grootheden in dit genre zouden kunnen zijn …”
“… pure klasse en een beetje chauvinistisch mogen we toch wel verkondigen…dit is Belgisch! …”

www.ctrlaltcountry.be

“Nine Lives is de zogeheten “moeilijke tweede” van zingende liedjesschrijfster Leen De Haes. De Kalmthoutse rondt die kaap echter met brio. De negen liedjes op de opvolger van haar ook al knappe debuut “Quest For Honey” van vier jaar geleden zijn werkelijk zonder uitzondering erg geslaagd te noemen. In die mate zelfs, dat je als recensent geneigd bent om bij wijze van namedropping met louter gerenommeerde vergelijkingspunten als een Lucinda Williams, een Eliza Gilkyson, een Suzanne Vega, een Joni Mitchell en een Emmylou Harris uit te pakken. Met dank onder meer ook aan Wigbert Van Lierde, die in navolging van Anton Walgrave, indertijd verantwoordelijk voor de eersteling van Katy Too, werd aangetrokken voor het in goede banen leiden van het opnameproces van “Nine Lives”.

En het moet gezegd: voor samenwerkingen als die tussen De Haes en Van Lierde werd ooit de omschrijving a perfect match bedacht. Van het bedachtzame, door Yves Fernandez van mooi koperblaaswerk voorziene “No Angel” over de fraaie roots pop van “When You’re Gone (Nothing Really Matters)” en het zomers soulvolle en bijzonder radiogenieke “Déjà Vu” tot de mooie ballad “Bad Moves”, van de mede door de inbreng van Wouter Berlaen op aparte wijze ongemeen swingend uit de hoek komende popdeun “Darlin’ Tell Me Now” en het groovy titelnummer over de fijne folkpop van “Alma” en het met flink wat twang overgoten “Whiner’s Blues” tot de afsluitende trage “Bricks And Stones”, echt niet één moment van appelflauwte te bekennen hier.

Fraaie zangpartijen, daar in niets voor onderdoende teksten en een eveneens werkelijk puntgave instrumentale invulling van haar liedjes zorgen ervoor dat Leen De Haes met “Nine Lives” ergens tussen (roots)pop, Americana en folk een album van internationale klasse heeft afgeleverd. Gaan we ongetwijfeld nog heel veel plezier aan beleven!”

www.muziekwereld.com (16/08/2016)

…”Een geluid dat ook na diverse luisterbeurten heel aangenaam en ‘zomers’ mijn oren bleef strelen. De Haes heeft als gave haar liedjes te verweven in knappe songteksten en –structuren. Zij kan soms heel breekbare popliedjes brengen, maar schuwt anderzijds ook niet het wat steviger americana-werk.”… (Fred Pach)

www.luminousdash.com 

“Vier jaar geleden verscheen Quest For Honey, het door Anton Walgraeve geproduceerde debuut van Katy Too (op de geboortefiche gewoon Leen De Haes).
Voor haar nieuwe plaat ging de singer-songwriter uit Kalmthout in zee met Wigbert Van Lierde. Niet dat je ook maar één seconde aan de Kalmthoutse Heide denkt, als je haar plaat hoort. Leen voert je immers vanaf de eerste noot mee naar desolate Amerikaanse oorden, waardoor je meteen denkt aan straffe madammen als Nanci Griffith of popdiva’s als Julia Fordham. Wigbert heeft het over Van Morrrison en First Aid Kit, terwijl Wouter Berlaen die ook aan deze tweede worp meewerkte artiesten als Joni Mitchell in de mond neemt.
Neen, het zijn niet de eerste beste namen die opduiken als men het over Katy Too heeft.
Het knappe aan deze nieuwe plaat is de eenvoud ervan. Geen moeilijkdoenerij, wel een cd die vol met verborgen zit met mooie geluidjes (de trompetjes in Déjà Vu bijvoorbeeld). Soms zeer introvert, waarbij de Vlaamse heel wat van zichzelf blootlegt (het aangrijpende Bad Moves). Maar ook de hitgevoeligheid wordt niet vergeten, zo mag Darlin’ Tell Me Now van ons best op de radio.
Nine Lives is een eerlijke plaat, en absoluut te ontdekken voor fans van singersongwriter en Americana.”
 (Didier Becu)

Roots Music Report (Utah, USA ; 26/08/2016)

“Her real name is Leen De Haes, but she goes by Katy Too, and this Belgian singer-songwriter has mastered a very finely tuned mix of American country-pop within a European art song sensibility. She sings with a clear but never over-bearing voice, and with a wry emotion meshing perfectly in these nine short, punchy tunes. In “I’m No Angel,” Too lets us know she’s “gonna’ go to Hell, gonna’ pay off all my sins,” but no one listening to these crisp, expertly arranged pop songs really believes she deserves such punishment.  “Whiner’s Blues” isn’t a blues at all, but a country rock track, and “Bricks and Sirens” visits the kind of alienated terrain inhabited by the spirit of Lucinda Williams on a down day. Too never dwells in her downer for too long, as “Darlin’ Tell Me Now,” an up-tempo rock song, brings things back to life. This Belgian with an occasional Southern drawl takes these nine short songs and makes every one of them bright and compelling.” (Joe Safari)

Altcountryforum.nl (08/09/2016)

…”Nine Lives, een americana getint album waar hoorbaar hard en met veel hart aan gewerkt is. Katy heeft samen met muzikant/producer Wigbert Van Lierde namelijk flink wat aandacht besteed aan de arrangementen terwijl ze er tegelijkertijd voor gewaakt hebben dat de nummers er niet in verdrinken…” (Martin Overheul)

Cultuurpodium.nl (12/09/2016)

…”Vanaf de allereerste klanken merk je dat je luistert naar materiaal dat met ambachtelijke liefde is geproduceerd en gespeeld. Zong ooit van het Groenewoud “Liefde voor muziek” op dit album van Katy Too hoor je de liefde voor de muziek.”…

…”Dit is nou echt zo’n album waar je eigenlijk niets op aan te merken kunt hebben het is louter mooi en integer materiaal wat zo uit het hart van Leen de Haes afkomstig is en waarvan je hoort dat deze Kalmthoutse Singer Songwriter nog een mooie carrière te wachten staat.”…

Folkmagazine (27/03/2017)

…Prettige melodieën en gevoelige songteksten gaan hier hand in hand en leiden de luisteraar binnen in de Americana, … Katy Too speelt zelf gitaar en treedt in de voetsporen van authentieke Amerikaanse iconen als Joni Mitchell, Emmylou Harris, Lucinda Williams, Michelle Shocked, Suzanne Vega, Nanci Griffith… Negen nummers die elk hun eigen leven leiden op dit welgemaakte album …

Lees hier de volledige recensie.

The Next Gig (09/09/2017)

… Het album bevat een uitstekende mix van liedjes. Het prachtige trage ‘Bad Moves’ wordt gevolgd door het vlotte ‘Darlin’ Tell Me Know’ met wat popinvloeden. Halverwege het album is het titelnummer zo’n wauw moment. Een prachtige song. Een hulde aan Belgisch songwriting…
Lees de volledige recensie via deze link.

Antoine Légat Online

“..Katy Too is ook voor ons een complete verrassing, en een best aangename. Er schuilt singer-songwriter Leen De Haes achter het project … ‘Nine Lives’ is ongetwijfeld één van de beste inlandse platen van 2016…”

 Gazet van Antwerpen (11/08/2016)

Interview verschenen in GvA editie Noord ;  auteur: Dominique Piedfort

Het Laatste Nieuws, regio Mechelen (24/08/2016)

editie regio Mechelen; op 25/08/2016 aangepaste versie overgenomen in editie regio Antwerpen Stad. Auteur: Antoon Verbeeck

Gazet van Antwerpen (30/08/2016)

Editie regio Mechelen ; auteur: Kristof Van Rompaey

The Next Gig (NL)

Interview met Leen De Haes naar aanleiding van het optreden bij Peter en Leni op 10/02/2017. “… Muziek is me overkomen…”

Terugblik op het optreden. “… een koffer vol mooie liedjes en verhalen…

Over QUEST FOR HONEY

www.rootstime.be

“…De sobere arrangementen en de subtiele productie door Anton Walgrave zijn de sterkhouders van deze plaat, naast de hoge kwaliteit van de gebrachte songs en de mooie zangstem van Leen de Haes aka ‘Katy Too’. “Quest For Honey” is een puik debuut waaraan hopelijk spoedig een geslaagd vervolg zal worden gebreid…” (valsam)

Altcountryforum.nl

“… Voor liefhebbers van fijne luistermuziek ben je op “Quest For Honey” van Katy Too aan het goede adres. Opgenomen in Walgrave’s professionele opnamestudio te Bunsbeek is dit een knap debuut, waaruit hart voor de muziek spreekt. Op de warme productie van deze getalenteerde madam stelt ze klassieke thema’s als de liefde, vreugde en verlangen aan de kaak. “Quest For Honey” is een aangename luisterplaat, waar de zangeres haar helder stemgeluid rond elf eigen uitstekende composities drapeert… Een fraai gearrangeerde plaat, die aandacht waard is.” (Johan Schoenmakers)

daMusic

“…Ook al is Vlaanderen slechts een stevige molshoop groot, aan het muzikale firmament blijf je maar nieuwe parels ontdekken. Een van de jongste namen die komt bovendrijven, is die van Katy Too. Met ‘Quest For Honey’ levert ze onder de vleugels van Anton Walgrave een beloftevol debuut af…” (Bjorn Borgt)